Herfstvakantie

 Het is woensdag. De herfstvakantie is hier volop in gang. Wat heeft het een charme en een drukte in huis om met bijna iedereen vakantie te hebben. 

De jongens vermaken zich veelal zelf met hun eigen ideeën prima. Er wordt weer met vanalles gespeeld waar op schooldagen geen ruimte voor word gevonden. Vanmorgen deden we nog een spel wat al jaren ligt stof te happen en waar we nu dan toch de rust voor vonden om even de spelregels te lezen, zodat we het de volgende keer echt wat meer snappen. 

Zonder de druk van school en voetbaltijden heb ik ook iets meer de rust om wat dingen op te pakken tussen de bedrijven door. Naast het lijstje wat moét dan af te werken is het nodig om af en toe wat te doen waar ik me gewoon toe gedrongen voel. Zo heb ik het naaien van de leuke, maar wat moeilijkere rok weer opgepakt, zomaar als uitdaging. Wat lijkt het me leuk om te kunnen naaien. Gordijnen, jurken, rokken en wat al niet meer. Dan is er nog het haken. Ook daar loopt een projectje.

Toch is het meestal het keukenwerk wat ik eerder oppak. We kregen een kist stoofperen en daar schilde ik gister weer een paar kilo van om meteen te stomen en op te eten. Ja, ja, een pan stoofperen. Als toetje na de soep was het het in 1 maal op. Ik heb zeker wel eer van mijn werk als het om stoofperen gaat.

Een ander favoriet toetje voor de herfst is de appelkruimel 

 In mijn vorige blog schreef ik er ook al over. Het is een favoriet hier in huis en het is makkelijk te maken. 

Wat een verscheidenheid aan bezigheden komen er zo door de dagen voorbij ook in de vakantie. Natuurlijk is het grootste deel van de bezigheden toch wel het zorgen voor het gezin en in het bijzonder de jongste kinderen. Wat genieten wij daar tegelijk met volle teugen van al zo veel jaren. Ik weet me bevoorrecht om er zo veel van mee te krijgen dag in dag uit. Van mijn 18de levensjaar tot nu. Ik kan me geen betere roeping bedenken.

Ik las pas:

"In de eerste, beslissende jaren van zijn leven ervaart een kind zijn moeder als een alles omhullende , beschermende en voedende kracht. De moeder is voedsel, ze is liefde, ze is warmte, ze is de aarde. Door haar te worden bemind, betekent levend zijn, geworteld zijn, thuis zijn."

Erich Fromm (1900-1980)

Dat is wel zo herkenbaar en kostbaar. Ik schrijf graag over de dingen die het huishouden en gezin zoal met zich meebrengen. Het zijn met de kinderen is wel de mooiste bezigheid.